ความเสถียรของไบโอชาร์ (Biochar) อยู่ที่โครงสร้างผลึกระดับจุลภาคของมัน ในระหว่างกระบวนการไพโรไลซิส (Pyrolysis) สายโซ่คาร์บอนที่หลวมในพืชจะถูกเปลี่ยนให้เป็นวงแหวนคาร์บอนอะโรมาติกที่มีความเสถียรสูง สิ่งนี้ทำให้เกิด “โครงสร้างคาร์บอน” ที่มีรูพรุนและเฉื่อยชา ซึ่งต้านทานต่อการย่อยสลายโดยจุลินทรีย์และการเกิดออกซิเดชันทางเคมีได้อย่างดีเยี่ยม ในขณะที่ชีวมวลดิบจะย่อยสลายและปล่อยคาร์บอนกลับสู่ชั้นบรรยากาศภายในเวลาเพียงไม่กี่ปี แต่คาร์บอนที่ถูกล็อกไว้ในไบโอชาร์จะยังคงถูกกักเก็บอยู่ในดินต่อไปอีกหลายศตวรรษ ซึ่งถือเป็นแนวทางแก้ไขที่วัดผลได้และถาวรสำหรับการกำจัดคาร์บอนออกจากชั้นบรรยากาศ